Kırmızı kırmızı damlalar yere dökülür onlar benim kanım, ben değil
onlar acı çeker yere düşerken ben acı çekerim siz aptal insanlar bana
bakarken çünkü size acırım bana küçümser gibi bakıp karşımda dikilirken
Karanlık bir oda her yer kapkara burda, işte hayat budur herkesi
beklerim buraya ama beni yalnız bırakın kendinizde yalnız kalın ancak
bu şartla
Hiç bir şey istemem bir parça gülebilmek için ağlamak daha güüzeldir
rahatlar insan ne de olsa öyleyse gel sende bu karanlık ortama
Bir kaç damla gözyaşı akar gözümden ama napabilirim ki benimde ruhum
kayıp hayatın içinde kalbim kırık param parça bir halde ama karanlığın
şartı budur mutlu olmalıyım belki de
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder